Jerzy
Użytkownik
|
# Posted: 13 Maj 2010 23:02 - Edytowany przez: Jerzy
Odpowiedz
"Opór pacjenta z rozpoznaniem anoreksji przed leczeniem w sytuacji zagrożenia jego życia powoduje konieczność leczenia przymusowego. Formami leczenia anoreksji bez zgody pacjenta są: przyjęcie do szpitala bez zgody chorego, przytrzymanie, przymusowe podanie leków, unieruchomienie, przymusowe żywienie (sonda żołądkowa, żywienie pozajelitowe) oraz różne metody behawioralne wymuszające przyrost masy ciała (m.in. izolowanie od rodziny, pozbawianie przedmiotów osobistych czy odcięcie od udogodnień oferowanych przez szpital). Stan zagrożenia życia, który jest bezwzględnym wskazaniem do hospitalizacji bez zgody pacjenta, najczęściej charakteryzuje się następująco [33]:
- BMI < 16–15 lub spadek mc. o ponad 25% masynależnej;
- nasilone powikłania somatyczne:
- układ sercowo-naczyniowy: akcja serca < 50/min w dzień i/lub < 40/min w nocy; ciśnienie skurczowe < 90 mm Hg; ortostatyczne zmiany pulsu
- wzrost o > 20 uderzeń/min i/lub spadek ciśnienia o > 10 mm Hg; arytmia;
- zaburzenia elektrolitowe, głównie hipokaliemia;
- temperatura ciała < 36,5° C;
- zaburzenia neurologiczne;
- infekcje przy małej masie ciała."
Źródło: Jadłowstręt psychiczny — ciągłe wyzwanie dla współczesnej medycyny [PDF]
Jeśli zależy Ci na fachowej poradzie skonsultuj się z adwokatem. W każdym razie przede wszystkim dla Ciebie byłoby najlepiej gdybyś podjęła leczenie dobrowolnie. Argument "przecież jestem pełnoletnia" bardziej pasuje do rozmowy z rodzicami po porannym powrocie z imprezy niż do Twojej sytuacji.
|
