Corhydrone
Użytkownik
|
# Posted: 28 Sier 2007 02:55
Odpowiedz
Ból wieńcowy (choroba niedokrwienna serca).
W przypadku bólu wieńcowego pacjenci często mówią nie o bólu, lecz o dyskomforcie w klatce piersiowej określając go jako pieczenie, ucisk, zaciskanie klatki przez obręcz, gniecenie. Dolegliwości związane z chorobą niedokrwienną serca najczęściej pojawiają się w trakcie wysiłku, emocji, po obfitym posiłku, ustępują po odpoczynku. Ból może promieniować do lewego ramienia, lewego łokcia i palców lewej ręki, do szyi, dolnej części twarzy, do okolicy między łopatkowej, rzadziej do prawej części ciała. Bardzo często towarzyszą mu obfite poty, poczucie strachu. Czasami zamiast dolegliwości zamostkowych występuje ich ekwiwalent jako ból obu lub jednego łokcia, bóle ramion, ból szyi i zębów (maska stomatologiczna choroby wieńcowej), ból brzucha z poczuciem zgagi, nudności, wymioty (tak zwana maska brzuszna choroby wieńcowej).
Ból wieńcowy trwa najczęściej 2 - 10 minut. Ulgę przynosi zaprzestanie wysiłku lub przyjęcie nitrogliceryny pod język.
Bóle krótkotrwałe (kilka, kilkanaście sekund) zwłaszcza o charakterze kłującym, przeszywającym mają najczęściej pochodzenie niewieńcowe. Podobnie nasilenie bólu przy oddychaniu, przy poruszaniu się, ucisku bolącego miejsca raczej wykluczają ból "od serca".
Z kolei typowy ból wieńcowy, spoczynkowy trwający dłużej niż 10 - 15 minut, nieustępujący po nitroglicerynie jest typowym dla niestabilnej choroby wieńcowej lub zawału serca.
Typowe objawy zawału serca to ból w klatce piersiowej, ból za mostkiem, duszność, poty, uczucie lęku, nudności, ewentualnie stany podgorączkowe. Ból może promieniować do żuchwy, pleców, barków i nadbrzusza. Ból zawałowy trwa przeważnie nie krócej niż 20 minut, często kilka godzin. Na intensywne długo utrzymujące się bóle nie wpływają ani odpoczynek, ani nitrogliceryna.
15 – 25% zawałów serca daje nietypowe, niewielkie dolegliwości lub przebiega zupełnie bezbólowo (tzw. „nieme zawały”). Najczęściej zawały bezbólowe występują u osób chorych na cukrzycę, u których neuropatia cukrzycowa jest przyczyną zmniejszonej percepcji bólu.
Dla potwierdzenia wieńcowego charakteru bólu wykonuje się przede wszystkim badanie EKG. Zasadnicze znaczenie ma właśnie badanie elektrokardiograficzne. EKG umożliwia ponadto rozpoznanie lokalizacji niedokrwienia czy też martwicy mięśnia serca (która ściana serca uległa zawałowi) i zorientowanie się, która tętnica wieńcowa uległa krytycznemu zwężeniu. Ma to znaczenie przy dalszym leczeniu.
Ponadto oznacza się we krwi obecność substancji uwalnianych z uszkodzonych komórek mięśnia serca: podczas zawału do krwi uwalniane są mioglobina, troponina, CK-MB.
Cennym badaniem jest też echokardiografia (tzw. „echo serca”), zwłaszcza, gdy konieczne jest różnicowanie zawału serca z innymi chorobami powodującymi bóle w klatce piersiowej (np. tętniakiem rozwarstwiającym aorty).
|
